ای قلم سوزلرینده اثر یوخ

حسين قدياني
شايد خلاصه قصه ما و نظام سلطه اين باشد: كتك مان زدند، درد داشت اما 15 خرداد شد؛ حاج آقا روح الله را تبعيد كردند، جدايي داشت اما آن فرزانه دوران، امام خميني تاريخ شد؛ به امام مان ناسزا گفتند، تلخي داشت اما 19 دي شد؛ عليه ما متحد شدند، سختي داشت اما اربعين به اربعين قيام شد؛ برادران مان را در ميدان ژاله كشتند؛ اشك داشت اما خاك ميهن لاله باران شد؛ شاه را به خوبي تحويل گرفتند، حرص داشت اما امام برگشت؛ شاه را به آمريكا راه دادند؛ عصبانيت داشت اما انقلاب اسلامي پيروز شد؛ به اسم خلق به جان وحدت افتادند، خطر تفرقه داشت اما كرد و ترك و لر و بلوچ و عرب و فارس، همه با هم شهيد راه ولايت فقيه شدند؛ بزرگان نظام را ترور كردند، حكم زهر داشت اما ملت ما بيدارتر شد؛ عليه ما هم زمان تحريم و تهديد و جنگ راه انداختند، غصه هاي جورواجور داشت اما 8 سال دفاع مقدس، برگ زرين تاريخ اين كشور شد؛ بعد از جنگ، تحريم را ادامه دادند، فشار داشت اما فصل ساختن كشور آغاز شد؛ تهاجم فرهنگي كردند، ضرر داشت اما فرهنگ انقلاب عليه ددمنشي حتي تا حيات خلوت آمريكا صادر شد؛ نفوذي هاي خود را به بهانه اصلاحات وارد حاكميت كردند، 18 تير داشت، اما منجر به 23 تير شد؛ فتنه كردند، زخم داشت اما به 9 دي ختم شد؛ اسلام هراسي كردند، 11 سپتامبر داشت اما بيداري اسلامي رخ داد؛ ايران هراسي كردند، دروغ و بوق و دغل داشت اما دنيا به قدرت ايران در منطقه خاورميانه صحه گذاشت؛ پشت سر انقلاب اسلامي، صفحات رنگارنگ گذاشتند، گلوله هاي نامرئي داشت اما شعار «مرگ بر اسرائيل» در خيابان هاي آمريكا شنيده شد. بنا كردند كه انقلاب اسلامي، آخرين انقلاب ملت ها باشد، هجمه شان در هجوم وحشيانه تبليغات اثر داشت، اما بيداري اسلامي به جنبش تسخير وال استريت گره خورد؛ ما را پيشرفته و قوي نمي خواستند، «پنج+يك» عليه ما برنامه ها داشت اما انرژي هسته اي، حق مسلم و گرفته شده ما شد؛ طعنه زدند كه در باغ شهادت بسته شده، سوز داشت اما جوشش خون نخبگان هسته اي، افتخار شد. آري! ما آن روز كه در شعب سه راه شهادت شلمچه بوديم، «كربلاي 5» آفريديم؛ امروز كه در خيبر و بدر، «ذوالفقار علي» دست «سيدعلي» است. ما ديري است همه جور دشمني را از دشمن تجربه كرده ايم و تهديد و تحريم و جنگ و ترور و خون و خون دل، هيچ كدام، هرگز چيز تازه اي نيست. گلستان فتوحات ما، جملگي از بطن آتش و متن آتشفشان بوده است. گاهي صلابت خانه ها، زيبايي اش به اين است كه بر دهانه آتشفشان واقع شده باشد. مثل خانه انقلاب اسلامي. بعضي ها همچين گر گرفته اند با گدازه تحريم، كه انگار، بار اول است، ملت رشيد ايران، تهديد به تحريم مي شود! بگذريم كه اصولاً نق نقوهاي سياسي، عمدتاً كمترين هزينه ها را مي دهند و نشاني سوراخ موش را عنداللزوم، زودتر از خانه خويش آگاهند! از اين نيز بگذريم كه الساعه، شركت هاي آمريكايي، بهتر از تجار اروپايي، ياد گرفته اند كه چگونه تحريم ها را دور بزنند، تا از چرخه فرصت بي مثال ايران، دور نمانند! من يكي اما هر وقت حرف تحريم دشمن پيش مي آيد و هر وقت كه اين تحريم، رنگ و بوي نفت به خود مي گيرد، يادآرزوي مهم و اقتصادي رهبر انقلاب مي افتم. اينكه؛ «كاش، ما ببنديم چاه هاي نفت را» و عمل كنيم به شدت مضاعف به شعار اقتصاد منهاي نفت. كاش در آخراي سال «جهاد اقتصادي» به جاي اينكه دشمن دم از تحريم ما بزند، همين دم زدن هاي عمدتاً بي اساس را، سبب خير دنيا و آخرت خود كنيم و نفت مان را، خودمان تحريم كنيم. يعني كه نفت داريم، اما بناي بر فروش نداريم. ايران هسته اي، ايران 9 دي، ايران قدرت برتر خاورميانه، ايران نانو تكنولوژي، ايران ماهواره اميد، ايران موشك همه جاپيما... اين ملت و اين دانشگاه و اين نخبگان و اين جوشش خون دانشمندان و اين روحيه هاي هنوز هم جهادي، من و تو و ما، چه خوب اگر عدو را اين بار با دست خود، سبب خير كنيم و جامه عمل بپوشانيم به مهم ترين آرزوي اقتصادي رهبرمان. دشمني كه من مي بينم، بايد تحريم نفت خام را از خود ما ياد بگيرد!! از خودهاي شان بود كه نوشته بود: «غرب، اينقدرش را عقل دارد كه لحظه عمل، رگ حيات خود را قطع نكند... توخالي و بيشتر سياسي است طبل تحريم!»
¤¤¤
گلوي اقتصاد ابليس در گلوگاه هرمز، دست ماست. كاش اقتصاد ما خودش ترمز سياه نفت را بكشد. كاش سال «جهاد اقتصادي» با سيلي بر صورت تحريم تمام شود و اعلام شود: نفت ايران، فروشي نيست! اين را فقط براي تو مي نويسم، باشد كه دشمن نخواند؛ مطابقت دادم هر 2 تمثال را و خط و خطوط پيشاني را... «اين عمار» نتوانست اندازه اقتصاد متكي بر نفت، غم بنشاند بر چهره «آقا». كاش غيرت ملي كنيم و دوشادوش همت مسئولين، قشنگ و باشكوه تمام كنيم سال «جهاد اقتصادي» را. اين «سعي» به «صفا»ي لبخند «آقا» مي ارزد، و دشمن به خود مي لرزد، اگر كه نفت ايران در قلك خاك تفت خودمان پس انداز شود. هم الان دنيا، جمهوري اسلامي را بيش از نفت، به انرژي هسته اي مي شناسد. نه اكتشاف خاك، كه كشف استعداد نخبه ايراني.
¤¤¤
اينجا «9 دي» يعني: «ببنديم چاه هاي نفت را».... نامه تمام! والسلام!