دليل بي‌تمايلي 87 درصد پسران به ازدواج بدحجابی دخترها است. این آمار یکی از یافته های پژوهشی است که اخیرا انجام شده است.

به نظر من این یافته که البته نمی دانم جامعه آماری اش چه کسانی بوده اند دقیقا برآمده از همان تفکر رایج اجتماعی است که حتی پسرانی که در روابط اجتماعی خود هیچ مرز و حدودی را رعایت نمی کنند، هنگام ازدواج راغب به دختران باحجاب هستند.

این یافته ها و صحبت هایی که تنها دختران را تشویق می کند باحجاب و عفیف باشند و پسران را رها می کند و به ایشان سخت نمی گیرد و هر چه بی عفتی و دلیل کاهش تمایل به ازدواج را از رفتار دختران می داند بسیار تقابل دارد با آیه ﴿ قُلْ لِلْمُؤْمِنِينَ يَغُضُّوا مِنْ أَبْصَارِهِمْ وَيَحْفَظُوا فُرُوجَهُمْ ذَلِكَ أَزْكَى لَهُمْ إِنَّ اللَّهَ خَبِيرٌ بِمَا يَصْنَعُونَ﴾

البته تحقیق موارد دیگری نیز دارد اما آنچه رسانه ها می خواهند در اذهان عمومی جا بیاندازند، محکوم کردن بی حجابی دختران است که البته محکوم است اما چرا چنین گزاره منطقی در این قضایا لحاظ نمی شود که هر دختری که بدپوشش و بی حجاب است برای حضور در اجتماعی این کار را می کند که متشکل از مردان و زنانی دیگر است و می خواهد با این کار پایگاه اجتماعی خود را در میان این افراد بالاتر برد؟ و سراسر تناقض است اگر در این میان پسرانی باشند که به پژوهش هایی این چنین پاسخ دهند و بگویند که نمی خواهند با دختران بد حجاب ازدواج کنند. پس چرا با چنین دخترانی تعامل اجتماعی یا به بیانی دیگر انواع دوستی های مختلف را دارند و یا شاید سال های بسیاری را با او می گذارنند و زندگی می کنند؟

این که تماما زنان را مقصر دانست در بدحجابی رایج در اجتماع، تقلیل گرایی مسئله است. اجتماع محل تعامل مردان و زنانی است که رفتار هر کدام برآیند رفتار و افکار هر دوی ایشان است و کوته فکری است اگر نقش تربیتی پدران و همسران و حتی دوست پسر های دختران را در بدحجابی ایشان نادیده بگیریم!

چرا ما گشت ارشاد برای دختران بدحجاب داریم اما هیچ گشت ارشادی برای پسران بدرفتار نداریم؟