در احوالات روز پنجشنبه
سلام دوستان
امروز اولین روز پنجشنبه ماه مبارک رمضان است . خیلی ها امروز به یاد ارواح درگذشته خود راهی مزار اهل قبور میشوند اما خیلیهای دیگر قید فکر ارواح گذشتگان و بعبارتی صحیح تر قید قیامت و عقاب جهنم و ... را زده اند.
یکی از آنهائی که مخشان از فکر و اندیشه قیامت و عقاب خالی شده است یک عده از خدا بی خبر و خدانشناسی هستند که در ظاهر داعیه دار هدایت و ارشاد جوانان این آب و خاک هستند اما در عمل عالم بی عمل هستند.
در تاریخ شاید همه این مطلب را خوانده باشند که علی علی (ع) وقتی در مسجد کوفه شهید شد یک عده اصلا باورشان نمیشد که علی (ع) در مسجد بوده باشد و میگفتند او در مسجد کوفه چکار داشته است.
همین ها علی (ع) را صرفا به این دلیل کنار گذاشتند که او منتخب مردم نیست شوخی میکند کسی طرفدار او نیست جاذبه اش خیلی کمتر از دافعه اش است و چون در گذشته نه چندان دور با منافقان جنگیده است لذا محبوبیت خود را از دست داده است و اگر او نباشد مردم به اسلام راغب تر از حالتی است که او در میدان سیاست باشد و همین شد که او را به کنار زدند اما غافل از اینکه با نبودن علی (ع) در میدان سیاست دو دستگی و نفاق و مبارزه برای بدست آوردن کرسیهای کم ارزش سیاسی دامنگیرشان شد و چند صباحی نگذشت که خودشان هم از عرصه سیاست و زندگی کنار گذاشته شدند.
راستی آخر و عاقبت ابوبکر و عمر و عثمان چه شد؟
راستی نیکبختی و فلاح و رستگاری علی (ع) را کدامیک از سیاست پیشگان منافق بدست آورد؟
راستی عالمان بی عملی که بفرموده امام خمینی (ره) آن پیر سفر کرده که فرمود : روحانی بد از ساواکی هم بدتر است ره به کجا بردند؟
راستی آخر و سرانجام سید کاظم شریعتمداری - حسینعلی منتظری - هاشم آغاجری و خیلیهای دیگر که با اسلامیان راستین نبرد کردند و هوای نفس خویش را مالک نشدند به کجا انجامید؟
راستی آنها که دافعه علی (ع) را برنمیتافتند آیا عیار جاذبه شان چند است؟
راستی آنها که از جاذبه خودشان دم میزدند امروز با چند نفر (اگر نفر حساب بکنیم ) دم خور هستند؟
راستی امام عزیزمان در منشور مشهور روحانیت از عالمان متهجر و جاهلان متنسک ننالید؟
چرا بعد از 34 سال که از انقلاب شکوهمند اسلامیمان برهبری بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران حضرت امام خمینی رضوان الله تعالی علیه میگذرد عده انگشت شماری از آخوندهای درباری در نظام جمهوری اسلامی ایران دارای مناصب سیاسی و فرهنگی هستند؟
چرا با وجود تقدیم هزاران شهید بخون خفته باز پیدا میشوند آخوندهای فاسد و هرزه ای که زن بارگی و فحشا و فساد کار هر شب و هر روزشان است و پرونده های قطوری از فساد و بی بند و باری در دادگاههای ویژه روحانیت دارند باز در روز روشن و راحت در این کشور الهی با پرروئی تمام به حیات ننگین شان ادامه میدهند و کسی نمیتواند بگوید بالای چشمشان ابروست؟
چرا این عده از خدا بی خبر تقوای الهی را که لقلقه زبانشان است معیار عمل صالح قرار نمیدهند؟
چرا اصلی ترین و اساسی ترین ارزش الهی که کنار گذاشتن افراد نالایق و ناشایست از اریکه قدرت و سیاست در این کشور است به فراموشی سپرده شده است؟
چرا و چرا؟
و هزاران چرای دیگر؟
چرا دوستان ما در مارکز تصمیم گیری خوابیده اند؟
اصلا ما برای چه انقلاب کرده بودیم؟ و اینک اساسی ترین معضل انقلاب شکوهمند اسلامیمان چیست؟
شما بگوئید؟ و بگوئید این درد را به کجا ببریم؟
اصلا بگوئید که کجای حرفهای من ایراد دارد؟
بیش از 45 سال از عمر با برکت انقلاب شکوهمند اسلامی ایران به رهبری قائد اعظم امام خمینی رضوان الله تعالی علیه میگذرد ، امام (ره) در سال 58 فرمود : آمریکا هیچ غلطی نمیتواند بکند و جوانان ما مطمئن باشند که آمریکا هیچ غلطی نمیتواند بکند.