بنده بی تقصیرم
امروز مطابق هر روز خودم با گوشی همراهم ور میرفتم تا اوقات بیکاری خودم را با خواندن یک اس ام اس و یا ارسال اس ام اس به افرادی بیکارتر از خودم وقت گذرانی بکنم تا اینکه یکی از دوستان بمن گفت که یک برنامه نرم افزاری ای نوشته شده که قابل نصب به روی گوشی های تلفن همراه است و کار آن ردیابی محل استقرار مخاطبان هست قبل از بررسی صحت و سقم آن برنامه سریعا به نامگذاری آن پرداختیم و اسمشو گذاشتیم تله جی پی اس .یعنی سیستم موقعیت یاب از راه دور.مثل سنجش از راه دور که علم و تکنولوژی ای است برای تله متری پدیده های روی زمین با استفاده از ماهواره ها.(لازم بتوضیح است که همین تله متری را هم خودم همین الانه ابداع کردم و تاکنون از کسی نشنیده ام).
فوری به یکی از دوستان و رفقای واقعا نازنین و محترم خودم در یکی از شهرهای ایران اسلامی زنگ زدم(حالا نگید اسم و رسمش چیست و کیست در هر حال عرض میکنم که چرا اسمشو نمی برم ) ابتدائا بعد از اظهار لطفهای همیشگی ایشان متوجه شدم که از دست من دلگیر است و علتش هم این است که من بدون رضایت ایشان در وبلاگ خودم در خصوص گفت و شنود با ایشان و در خصوص ایمیل هائی که از ایشان دریافت کرده ام قلمفرسائی کرده ام . یادم رفته بود که در این کشور قانون کپی رایت و اجازه نشر مطالب و ... هست که هست ولی من یادم رفته بود.هرچند که در پشت تلفن گفتم که غرض خاصی نداشتم ولی خودم میدونم ممکنه آدم غرض خاصی نداشته باشد ولی وقتی دل کسی شیکست دیگه شیکسته اشکی که چکید دیگه چکیده من میگم خدا دل شیکسته را درمون نمیشه کرد نه نمیشه ..... ای وای رفتم تو مایه های طاغوتی . در هر حال دوست بسیار صمیمی ام از من ناراحت شده بود و من هم نتوانستم دلش را بدست بیاورم.ولی از حسین شریعتمداری خودمان یاد گرفته بودم که اگر در جائی نسبت به یک کسی یک اظهار بی لطفی و بی ادبی انجام بشود نویسنده یا روزنامه و یا هرجائی مثلا در همین وبلاگ باید نسبت به عذرخواهی از آن دوست محترم منتهی با همان قلم و فونت اقدام نمایم.لذا در همین جا جا دارد با همان فونت Arial و سایز 14 pt اعلام کنم:
عزیزم از اینکه باعث ناراحتی شما دوست عزیز شده بودم با کمال شرمساری و شرمندگی بحضورتان عرض ادب نموده و از شما دوست عزیز میخواهم مرا مورد عفو خودتان قرار دهید.از اینکه اسمتان را نیاوردم ( چون یکبار که اسمتان را آوردم برای هفت پشتم بس است ) صرفا بهمین دلیل بود که با این سطور به عذر بدتر از گناه دچار نشده باشم.
مثل همیشه عزت زیاد . خاک پایت تبریز علی قدسی.
فوری به یکی از دوستان و رفقای واقعا نازنین و محترم خودم در یکی از شهرهای ایران اسلامی زنگ زدم(حالا نگید اسم و رسمش چیست و کیست در هر حال عرض میکنم که چرا اسمشو نمی برم ) ابتدائا بعد از اظهار لطفهای همیشگی ایشان متوجه شدم که از دست من دلگیر است و علتش هم این است که من بدون رضایت ایشان در وبلاگ خودم در خصوص گفت و شنود با ایشان و در خصوص ایمیل هائی که از ایشان دریافت کرده ام قلمفرسائی کرده ام . یادم رفته بود که در این کشور قانون کپی رایت و اجازه نشر مطالب و ... هست که هست ولی من یادم رفته بود.هرچند که در پشت تلفن گفتم که غرض خاصی نداشتم ولی خودم میدونم ممکنه آدم غرض خاصی نداشته باشد ولی وقتی دل کسی شیکست دیگه شیکسته اشکی که چکید دیگه چکیده من میگم خدا دل شیکسته را درمون نمیشه کرد نه نمیشه ..... ای وای رفتم تو مایه های طاغوتی . در هر حال دوست بسیار صمیمی ام از من ناراحت شده بود و من هم نتوانستم دلش را بدست بیاورم.ولی از حسین شریعتمداری خودمان یاد گرفته بودم که اگر در جائی نسبت به یک کسی یک اظهار بی لطفی و بی ادبی انجام بشود نویسنده یا روزنامه و یا هرجائی مثلا در همین وبلاگ باید نسبت به عذرخواهی از آن دوست محترم منتهی با همان قلم و فونت اقدام نمایم.لذا در همین جا جا دارد با همان فونت Arial و سایز 14 pt اعلام کنم:
عزیزم از اینکه باعث ناراحتی شما دوست عزیز شده بودم با کمال شرمساری و شرمندگی بحضورتان عرض ادب نموده و از شما دوست عزیز میخواهم مرا مورد عفو خودتان قرار دهید.از اینکه اسمتان را نیاوردم ( چون یکبار که اسمتان را آوردم برای هفت پشتم بس است ) صرفا بهمین دلیل بود که با این سطور به عذر بدتر از گناه دچار نشده باشم.
مثل همیشه عزت زیاد . خاک پایت تبریز علی قدسی.
+ نوشته شده در شانزدهم آذر ۱۳۹۱ ساعت 20:6 توسط دکتر علی قدسی
|
بیش از 45 سال از عمر با برکت انقلاب شکوهمند اسلامی ایران به رهبری قائد اعظم امام خمینی رضوان الله تعالی علیه میگذرد ، امام (ره) در سال 58 فرمود : آمریکا هیچ غلطی نمیتواند بکند و جوانان ما مطمئن باشند که آمریکا هیچ غلطی نمیتواند بکند.