چند هفته ای است شایعه پایان تاریخ گوش همه را کر کرده و گفتگو از پایان تاریخ نقل اکثر مجالس شده بنحوی که یک عده با آن موافق و عده ای دیگر با آن مخالفت میکنند.

حتی همین دور روز پیش مادرم بمن گفت: علی اینکه میگن پایان تاریخ پایان تاریخ حقیقت نداره و بی بی سی گفته این حرفها شایعه ای بیش نیست.

من میگم ای کاش همه مردم دنیا به این باور میرسیدند که شب یلدای امسال آخرین شب از این دنیای خاکی بود. همه به این باور میرسیدند که راستی راستی به پایان تاریخ رسیده اند و اینک دیگر آخر خط است اونوقت چه چیزی اتفاق میافتاد ؟ عرض میکنم:

اول از همه خودم تا آنجائی که امکان داشت به هر دوست و رفیق و آشنائی که پشت سرشان حرف زده و بعبارتی غیبتشان را کرده بودم با هر وسیله ممکن به سراغ همه آنها میرفتم حلالیت میطلبیدم.

از هر لحظه لحظه عمر باقیمانده یعنی همین یکی دو روز اخیر استفاده کرده و به عبادت و راز و نیاز و انابه و زاری به درگاه ربوبی میپرداختم.

دیگر نه کسی رشوه میگرفت نه کسی رشوه میداد نه کسی خیانت میکرد. دیگر کسی گران فروشی نمیکرد . ارزاق عمومی مردم در جلوی مغازه ها با قیمتی پائین تر از نرخ مصوب در معرض عموم قرار میگرفت.

دیگر مدیر کل سازمان .... بعوض ارشاد و هدایت و امر بمعروف و نهی از منکر جوانان این آب و خاک ... جاری نمیکرد .بگذریم که نخواستم واحد امربمعروف و نهی از منکر رسانه ای مچ منو بگیره و بگوید که بعله در این وبلاگ مصداق جرم رایانه ای و ... چی و چی مرتکب شده ام.

دیگر ... چه گویم که ناگفتنم بهتر است زبان در دهان پاسبان سر است.

دیگر کسی در اموال مردم چشم داشتی نداشت.

دیگر کسی در ناموس مردم گشمداشتی نداشت.

ای کاش اصلا اینجوری بگم ای کاش آخر دنیا بود و همه عبادتها و حتی گناهان تا اینجا تمام میشد و همه نیک و بد مردم در اینجا ختم به خیر میشد.

ای کاش...

ای کاش آخر دنیا بود.

ای کاش همین. بیش از این مرا یارای گفتن نیست.