زنده باد بهار، زنده باد بهار، زنده باد بهار... محمود احمدی نژاد سه باردر سخنرانی شان در میدان آزادی تهران و در سالگرد سی و چهارمین سال پیروزی انقلاب اسلامی ایران پشت سر هم گفت: "زنده باد بهار!" منظور احمدی نژاد کدام "بهار" است؟ بهار امسال، بهار پارسال یا بهار سالهای گذشته، شاید هم بهار سالهای بعد؟!

بهار پیش رو با دست‌گلهایی که دولت ایشان‌ِشان بر عرصه مدیریت بر آب داده است، تعریف آنچنانی ندارد! زنده باد زمستان!
من نمی دانم کدام بهار مد نظر رئیس جمهور است، اما کلاه را که قاضی می‌کنم، می‌بینم زنده باد بهار یک کنایه سیاسی-شبه‌عرفانی توخالی است، چرا که فرصت‌ها برای دولت تمام شده است. این دولت هشت سال بر مسند قدرت بوده است و اکنون در این زمستان اقتصاد و سیاست باید "پاسخگوی" تصمیمات و نحوه مدیریت خود باشد!

حال اگر قائل به بیداری انسان‌ها و بهار انسان‌ها و پختگی عقل و شکوفایی انسان و انسانیت هستیم باید به محکمه قضاوت بیاییم تا شهروندها(انسان‌ها) در زمستانی که برایشان با فرصت سوزی و مدیریت اشتباه رقم زده‌ایم، از ما حساب بکشند. نه آنکه فریاد بر آوریم که زنده باد بهار!

 پس زنده باد زمستانی که دولت باید در آن پاسخگوی صدارت و "مدیریت ناکارآمد" خود باشد.

زنده باد زمستان، زنده باد زمستان، زنده باد زمستان!