در تبلیغ کرم حلزون که به کرار در تلویزیون جمهوری اسلامی پخش می شود، آقایی با موهای جوگندمی را نشان می دهد که پوست صورتش صاف است و اصلا شوکه شده است از وقتی از این کرم استفاده کرده و صورتش را در آینه می بیند.

کاری به این که این ادعا ها راست یا دروغ باشد ندارم اما فقط یک مسئله را خاطر نشان می کنم که اگر خداوند در آدمی - که و من نعمره ننکسه فی الخلق - در سیر افزایش سنش آیه هایی را گذاشته باشد تا او را به یاد مرگ و عبور از این جهان بیاندازد، چرا باید با این نشانه ها مبارزه کرد؟

یک وقتی کسی زودتر از موعد، صورتش دچار چین و چروک شده است، یک وقت کسی بر اثر بیماری خاصی چنین شده است، در چنین شرایطی استفاده درمانی از این لوازم قابل قبول است اما اگر بخواهد مبارزه با چروک نشان از تلاش آدمی برای دسترسی به جوانی جاودان باشد، دیگر نمی توان دلیلی بر ادامه این تبلیغ داشت.

شاعری پیش از این گفته است:

من موی خویش را نه از آن می کنم سیاه

تا باز نوجوان شوم و نو کنم گناه

چون جامه ها به وقت مصیبت سیه کنند

من موی از مصیبت پیری کنم سیاه


به نظرم باید در نظر اهل معنا مبارزه با نشانه های خداوند هنگام بالا رفتن سن را نوعی پافشاری بر حفظ روحیه نوجوانانه و تسویف دانست!


به فکر خود باشیم، آیه های خدا را در آینه ببینیم و هوشیار شویم ...