اندوه غزه کشت ما را !
اندوه غزه کشت ما را !
وای ازغزه ! وای از فلسطین!
وای از جنگ افروزان ! وای از سران بی تفاوت کشورهای اسلامی !
وای از مدعیان حقوق بشر ! وای از شورای امنیت!
زنان و کودکان و مردم بی پناه غزه زیر بمباران های دژخیمان اسرائیل
تباه می شوند و کسی هم دم برنمی آورد.
فریاد مردم غزه غیر از آزادی خواهی ، استقلال طلبی و اعتراض
به اشغال سرزمینشان دیگر از چیست ؟
مگر وجدان بشری نباید. جنایت ، کشتار ، آتش و ویرانی را محکوم کند ؟
زورگویی و آدم کشی و تجاوز تا کی و تا کجا باید ادامه داشته باشد ؟
آیا باید فقط ناظر جنایت متجاوزان و خونریزان و ستمکاران بود؟
هنگامی که مدارس ها بر سر کودکان ، بیمارستان ها بر روی بیماران،
و مساجد را بر سر نمازگزاران خراب میکنند.
آیا باید فقط نگاه کرد؟
آیا نباید در مرگ وجدان ها و اندیشه های خفته و خاموش آدمها،
عزاداری کرد؟
آیا نباید در سوگ انسانیت گریست ؟
و آیا شایسته نیست که در عزاداری آدمیت خون گریه کرد.
بیش از 45 سال از عمر با برکت انقلاب شکوهمند اسلامی ایران به رهبری قائد اعظم امام خمینی رضوان الله تعالی علیه میگذرد ، امام (ره) در سال 58 فرمود : آمریکا هیچ غلطی نمیتواند بکند و جوانان ما مطمئن باشند که آمریکا هیچ غلطی نمیتواند بکند.