دردسرهاى رئيس جمهورشدن بعد از احمدى نژاد
دو ماه تا انتخابات دهمين دوره رياست جمهورى باقى مانده است و ملت ايران به پيشواز حماسه اى ديگر ميرود. صرفنظر از اينكه چه كسى و يا چه جريانى پيروز انتخابات آتى باشد، توجه به اين نكته ضرورى است كه دوران رياست جمهورى دكتر احمدي نژاد تأثيرات گستردهاى بر همه انتخابهاى آينده ملت ايران بر جاى خواهد گذاشت.
در حقيقت آنچه كه دكتر احمدي نژاد در طول سالهاى اخير نهادينه ساخت، الزامات غيرقابل انكارى را براى تمام كسانى كه تا سالهاى سال بر مسند رياست جمهورى و حتى ساير پستها و مسئوليتهاى كشور تكيه خواهند زد پديد آورده است. بعضى از اين الزامات رفتارى و اعتقادى كه بايد از آن تحت عنوان «دردسرهاى رئيس جمهور شدن بعد از احمدي نژاد» ياد كنيم به اختصار چنين است:
- ساده زيستى حقيقى و افتخار به آن
- عشق و علاقه حقيقى به مردم
- خدمت صادقانه و عاشقانه به مردم
- شب و روز نشناختن در خدمت به مردم
- سفرهاى منظم استانى و بررسى ميدانى مشكلات مردم از نزديك
- پيگيرى پي درپى مسائل مردم تا رسيدن به نتيجه
- ارتباطات وسيعِ مستقيم و چهره به چهره با مردم
- پرهيز جدى از تشريفات غير ضرورى
- تواضع در برابر مردم و پرهيز از رفتارهاى متكبرانه
- ادبيات مردمى، همه فهم، شفاف و صريح
- پرهيز از موضعگيريهاى دوپهلو و قابل تفسير مطابق مذاق سليقه هاى متضاد
- برخورد بي تعارف و رودربايستى با وزرا و مسئولان متخلف يا كم كار
- پرهيز از هرگونه باجدهى به احزاب خودخوانده
- نرفتن زير بار منت گروههاى سياسى و مافياى قدرت و ثروت
- مبارزه واقعى با طبقه ويژه خواران مرفه بيدرد
- مبارزه واقعى با پارتي بازى و توصيه پذيريهاى نابجا
- مبارزه با آقازاده پرورى و دخالت بستگان مسئولان در امور كشور
- توجه ويژه به حل مشكلات اقشار مستضعف و محروم
- افتخار به ارزشهاى اسلام، انقلاب و دفاع مقدس
- تأكيد حقيقى بر گفتمان امام(ره) و شهدا
- سازش ناپذيرى در برابر جريانات سكولار و ضد دينى
- مواضع مقتدرانه و عزتمندانه در مقابل زياده خواهى دولتهاى مستكبر
- تبعيت و اطاعت پذيرى واقعى از ولايت فقيه وخلاصه آنكه ...
خلاصه آنكه دكتر احمدي نژاد كلاس و پرستيژ خيالى و ديسيپلين خودساخته بعضى مسئولان سابق را به هم ريخت و با حضور چهار ساله خود به عنوان خادم ملت، فرهنگى را احيا و نهادينه ساخت كه قطعاً پس از او نيز استمرار خواهد يافت و رئيس جمهور شدن را براى هركسى كه همچون خود او به اين فرهنگ پايبند نباشد بسيار سخت و پردردسر خواهد نمود. زيرا دكتر احمدي نژاد در زاويه نگاه ملت ايران نسبت به مسئوليت در جمهورى اسلامى تغيير اساسى ايجاد كرد و از اين پس مردم به شخصى كمتر از او رضايت نخواهند داد.
اين فرهنگ مسئوليت پذيرى در نظام اسلامى، همان فرهنگى است كه ريشه در كلمات نورانى ائمه هدى(ع) دارد و از جمله رهبر معظم انقلاب با استناد به كلامى از على(ع) در نهج البلاغه اين فرهنگ را چنين تبيين مي فرمايند: «انالله تعالى فرض على ائمه الحق ان يقدروا انفسهم بضعفه الناس»؛ يعنى صاحبان مناصب در نظام حق، حق ندارند خودشان را با اعيان و اشراف مقايسه كنند و بگويند چون اشراف و اعيان اينگونه خانه و زندگى دارند و اينطور گذران ميكنند، پس ما هم كه صاحب اين منصب و اين مسئوليت در جمهورى اسلامى يا در نظام اسلامى و حاكميت اسلامى هستيم، سعى كنيم مثل آنها زندگى كنيم؛ يا اينكه چون رؤسا و مسئولان و وزراى كشورهاى ديگر در نظامهاى غير الهى و غير حق اينطور زندگى ميكنند، اينطور خوشگذرانى ميكنند و اينگونه از امكانات مادى استفاده ميكنند، ما هم بايستى همانطور زندگى كنيم؛ نه! آنان حق ندارند زندگيشان را با اعيان و اشراف و متمكنان و يا با منحرفان اندازه گيرى كنند. پس با چه كسانى بايد زندگى خودشان را اندازه بگيرند «ان يقدروا انفسهم بضعفه الناس»؛ با مردم معمولى، آن هم ضعيف ها و پائين ترهايشان. اين فرهنگ غلطى است كه هركس در مسئوليتهاى دولتى به مقام و مسئوليتى رسيد، بايد فلان خانه، يا فلان وسيله رفت و آمد، يا فلان امكانات زندگى داشته باشد؛ نه ! دستور اميرالمؤمنين اين نيست؛ آن حضرت در نامه ديگرى به اشعث بن قيس ميفرمايد: «و ان عملك ليس لك بطعمه ولكنه فى عنقك امانه»؛ يعنى اين مسئوليت و منصبى كه در نظام اسلامى دارى، طعمه و سرمايه و كاسبى نيست - اشتباه نشود - مسئوليت در نظام اسلامى بارى بر دوش انسان است كه بايد آن را به خاطر هدف و نيتى تحمل كند. برداشت صحيح از دولت اسلامى و مسئوليت اسلامى اين است و احمدى نژاد هم چنين كرد.