كاش آهوي بيابان دو چشمت مي‌شدم

كاش يك شب باز مهمان دو چشمت مي‌شدم
ريزه خوار  مشرق خوان  دو چشمت مي‌شدم

كاش  يك شب  مي‌گذشتم  ا ز فراز  چشم  تو
گرم  گلگشت  خراسان  دو  چشمت  مي‌شدم

كاش   يك   شب    مي‌سرودم   گنبد  زرد  تو را
فارغ  از دنيا  ، غزل  خوان دو چشمت مي‌شدم

كاش  يك شب،  مي‌نشستم بر ضريح چشم تو
باز   هم   پابند   پيمان   دو   چشمت   مي‌شدم

صحن  و ايوا ن  تو  را  اي  كاش   جارو   مي‌زدم
چون   كبوترها،  نگهبان  دو   چشمت   مي‌شدم

كاش يك شب  بوي  گل  مي‌چيدم از چشمان تو
بلبل   باغ    و   گلستان    دو   چشمت  مي‌شدم

ضامن    آهوست  ، چشمان    شهيد      روشنت
كاش    آهوي    بيابان    دو    چشمت   مي‌شدم

كاش   يك  شب  معرفت  مي‌چيدم از چشمان تو
غرق   در   درياي  عرفان   دو  چشمت  مي‌شدم

كاش   يك   شب   مي‌شدم  خيس  نگاه  سبز تو
شاهد    اعجا ز   باران   دو    چشمت    مي‌شدم

كاش   مي‌خواندم   شبي   قرآن   چشمان  تو  را
در   شبي  روشن  مسلمان دو چشمت مي‌شدم

سخت  شيرين  است  طعم   روشن  چشمان  تو
كاش   يك  شب  باز مهمان  دو چشمت مي‌شدم

                                                                   سروده رضا اسماعيلي